Hala duruyor mu sokağındaki izlerim
Kapına bıraktığım kırık kalbim
Pencerene dikili umutsuz gözlerim
Hala umarsızca erkenden uyuyor musun
Kurudu mu yoluna döktüğüm gözyaşı
Eskisi gibi ezip geçiyor musun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




YUNUS BEYİN ŞİİRLERİNİ BEĞENİYOR BÜYÜK BİR ZEVK VE DUYGUSALLIKLA OKUYORUM.İÇTENLİKLE ŞİİRLERİNİN DEVAMININ GELMESİNİ İSTİYORUM. ANCAK ŞİİRLER İKİ KALEM ERBABININ ELİNDEN ÇIKMIŞ GİBİ GELİYOR BANA NE DERSİNİZ YUNUS BEY YANILIYOR MUYUM ?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta