Her birimiz bir yerlerde,kapkara bahtına küs...
Bir toplumda yapayalnız; kimimiz yetim,öksüz...
Üstümüzde bir yük var,sanki kâinattan ağır;
Hayat denen bu yükü, kan terleyip götürürüz...
Kimi kendi derdinin azâbını çeker yürür...
Kimi dosttan,akrabadan,birinden yardım görür...
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta