Hakikat Meşalesi...
Zaman iğrenç, mekân kir; istediğin yerden gir,
Hatasını zefk sanan yüzlerce gönlü fakir...
Huzur isteyen mahluk hem hukuktan kaçıyor,
Kaybolan adaleti aramak zor, bulmak zor.
Vicdan denen o fener sönmüş kör kuyularda,
Umutlar serap olmuş katran kokan sularda.
Doğru söyleyen dili dokuz köyden kovarlar;
Yalancıya dürüst der, doğru sözü kınarlar.
Gözler kör, kulak sağır, diller nefret kusuyor,
Menfaati görenler köşe kapmış pusuyor.
Tarumar olmuş düzen; kim gelip tamir eder?
Her adımın ardı şer, giden geri gelmiyor.
Yine de her gecenin koynunda saklı şafak;
Küllerinden doğacak elbette sensin, evlat!
Zulüm ebedi olmaz, kesin devran dönecek;
Hakikat meşalesi karanlığı gömecek...
Kalk ayağa ve haykır: bu düzen değişecek!
İlyas Kılınçarslan
8 Kasım Pazar 2026 İstanbul
Kayıt Tarihi : 8.11.2026 15:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!