Zaman geçer, her şeyi silersin demiştin
Bu yangını bir gün söndürürsün demiştin
Ne ismini silebildim
Ne kalbimi dindirebildim
Ne bu hasreti bitirebildim
bazen bir kaç kelime dizilir boğazına
önce yutkunamazsın sonra gözlerin dolar.
anlatmak istersin içten içe
anlatamaz içine ağlarsın işte...
duvarlara bakar saatin saniyelerine dalarsın
Söylesene yar hangi hevese kurban ettin yeminlerini
Sensiz yaşamaktansa ölürüm dediğin dünlerini.
Ellerimden tutup gözlerimde mutluluğu bulduğun günlerini
Nasıl bir ihanete teslim ettin hayallerini
Sana güvenmiştim bu fani canımda
Sus be gönlüm...
Hayat acımaz insana zaten
Sevdiğin tattırır en büyük acıları
Yaralı olsan ne yazar
Yaralarına tuz döküldüğünle kalırsın...
Bir şirket kurmuştuk adı olmayan,
Sermayesi güven, hissesi zaman.
Kâr defterine aşk yazılmıştı önce,
Sonra sayfalar sessizce boşaldı.
Noter önünde iki imza attık bir vakit,
Bir ayna kırıldı, iki yüz kaldı ortada,
Ne şikâyet bilirdi cam, ne kırılan sebep sorardı.
Öyle sessizce çekildi aramızdan mevsim,
Kimse "dur" demedi, kimse "gel" demedi.
Senin adın bende bir gurbet şehri gibiydi,
Suskun bir geceye gömdüm ismini,
Rüzgâr sildi gitti aşkın resmini.
Ruhumdan kopardın canın nefesini,
Duyulmaz oldu artık kalbin sesini.
Yollar uzayıp gider, dönmezsin geri,
Bir kitaptık ikimiz, aynı ciltte yazılı,
Sayfalar sırayla açıldı, kapandı zaman.
Ne yırtıldı bir yaprak, ne silindi bir satır,
Sadece hikâye kendi sonunu buldu usulca.
Senin elin bir mürekkepti çocukluğumdan beri,
Yaşamak yük oluyor bazen insana.
Emeklerinin boşa gitmesi değil.
Kandırılmak, hemde sevgi ile ...
Seviliyorsun gibi yapılıp
Sonra bir kalemde boşluğua itilmek.
Sonrasında o acı kelimeler.
Yatağın senin tarafı hâlâ eskisi gibi duruyor,
Yorganı hiç o taraftan açmıyorum artık.
Yastığında hâlâ senin kokun var sanıyorum bazen.
Oysa biliyorum,
o koku çoktan gitti.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!