Kalmadı ömrümüzde gençliğimizden bir iz
Kaybettik o cevheri geçmişlerde bir yerde
Zevkin (ze) ’sinde yorgun düşüyor bedenimiz
Acıdır duyduğumuz şimdi sevişmelerde
(21.09.2007 – Lüleburgaz)
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Zamanın insan hayatındaki önemi bu..........ne kadar güzel yansıtmışsınız.......ömrümüz de mevsimlere bölünmüş......sonbaharda gün batımı kızıllığı gibi alev alev yanan ağaçlar geldi aklıma.......hani yapraklar sadece solup, sararıp düşmüyor.....onlarda da göz alıcı alev rengi bir canlılık var, düşdüğü yoları süslüyor sanki.....şiiriniz de sayfayı süslemiş.....kutluyorum tüm içtenliğimle ve tam puanımla.............Saniye Sarsılmaz
yüreğine kalemine sağlık.tebriklerimle selam ve dua .
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta