Bem hep iyi niyetlerimin kurbanı oldum.
Kime acıdıysam, ilk o soktu hançeri sırtıma.
Kime taviz verdiysem, en çok o ağlattı.
Kime fazla güvendiysem,
Yalanlar, dolanlar, içindeki dünyada.
Yosun tutmuş, aşklarda, sevgilerde.
Gelsen ne olur,gelmesen ne olur.
Sesimi kestiler, kırdılar kalemimi.
Bir çay içimlik, uğra bana.
Oysa daha ne çok şiir yazacaktım;
Seni anlatan ve içten "seviyorum" diyen...
Bilemezdim; benimle gönül eğlendiğini, bunu ben seçmedim.
Sen benim sonum oldun.
Kanadı kırılmış, kelebek gibiyim.
Ne uçabiliyorum,nede gidebiliyorum.
Yüreğim, yanar dağ gibi yanıyor.
Seni uzaktan,hayal ettiğim gibi sevdim.
Yokluğunun fark edilmediği,
Varlığına değer verilmediği,
Başkalarının, senden daha çok önemsendiği,
Yüzünün gülmediği,yerleri ve insanları,sahiplenme.
Geldi yine mevsimlerin en soğuğu.
Aynı ben gibi,insanlardan soğuduğum gibi.
Kış ayınıda kendime benzetiyorum.
Dokunmayın bana,dokunmasın kimse.
Toz pembe,hayallerimdin sen.
Hayal kurmaya bile,korkulandın sen.
Sevilmeye bile,korktuğumdun sen.
Sen benim,sol yanımda,en zarif çiçektin,solmayan.
Bir gölge süzülür duvar dibinden,
Gözleri kehribar, tüyü geceden.
Tam sofraya doğru uzanırken pati,
Boğazda düğümlenir sükûnetin tadı.
Hayat; acımasızlıklarla, hayal kırıklıklarıyla dolu.
Buna rağmen ben savaşmaya devam ediyorum.
Ancak ben ölünce kıymetimi anlar;
O zamanda kıymet bilmenin ne anlamı var?
Sana kızgınım.,
Ben üzülürken, sende üzül istiyorum,
Ben gülerken, sende gül istiyorum,
Aslında çok şey değil, beni anla istiyorum.
Mutluluk şarkılarını,beraber mırıldanmak istiyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!