Hüzün kapladı yüreğimi,
İki evladımı, kızımı oğlumu.
Çok özledim, anlayamadım.
Sanki yarım yok gibi yaşıyorum.
Kimseye yalakalık yapmadım,
Herkese saygıyla yaklaştım.
Şimdi bu yüzden gözümde ki yaşlar;
Herkese değer vermeye çalıştım.
Canın sıkılırsa esebilirsin,
Arada bir bana küsebilirsin.
"Hadi kavga" deyip kesebilirsin,
Didişmesi bizden, kahveler benden.
Kırıp dökme olmaz bizim harbimizde,
Duygularımın katili sensin bilesin.
Canıma; hasreti, özlemi düşeren sensin bilesin.
Gözyaşlarımın sebebi sensin bilesin.
Göremedin, sevgiye aç olan beni.
Dünyada köprüleri geçtik de
Sırat köprüsünü nasıl geçeceğiz?
Günahı sevabı bilmedik de
Cehennem ateşinde nasıl yanacağız?
Her zaman, olduğu gibi yine yalnızdım.
Oysa ben,karanlıktan çok korkarım.
Dün gece,yine elektirikler gitti.
İçim ürperdi,kaderim gibi.
İçimi yakan,sigara dumanı değildi.
Senin yokluğundu.
Gözlerimi yaşartan,toz değildi.
Senin yokluğundu,bir tanem.
Ben bu hayatta en çok, yanlış anlaşılmaktan korktum.
Sevdiklerimi incitmekten, incinmekten korktum.
En çokta,kendimi ifade edememekten korktum.
Derdimi kimseye,anlatamamaktan çok korktum.
KORKUYORUM
Derdimi geceye bile anlatmaya korkuyorum.
Kalkar gündüze anlatır diye korkuyorum.
İçini kavurur ama susmak zorunda kalırsın.
Sessiz çığlıklarım çaresiz, gözyaşlarım dermansız.
Güneş, benim için doğdu,yıllar sonra.
Bir yıldır hasret kaldığım, kızım ve oğlum.
Sonunda, kısada olsa gördüm.
İçimde hem mutluluk, hem hüzü kaplıydı, güneş benim için doğmuştu!.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!