Bende hayata insanlara küstüm, Umuduma, hayellerime küstüm.
Geceye, gündüze, dünyaya küstüm.
Hayatımı benden çalanlara küstüm.
Kendime, bedenime küstüm.
Kenan diyarından bir nur yükseldi,
Kardeş hasediyle kuyuya düştü.
Karanlık dehlizler bir yol belirdi,
Yusuf'un alnına sabır bölüştü.
Bulutlar sarsa da gönül göğünü,
Gündüzün bıraksa yerini düne,
Bakma dünyanın geçici yüzüne,
La tahzen, Hakk’a dön bak yüzünü.
Gönül sayfasında hüzün izleri,
Tükendi umudun bütün sözleri,
Kör oldu talihin bakan gözleri,
Bu aşkta yenilen yine ben oldum.
Bilo, bir ahu gözlü dilbere sevdalıydı.
Sevdanın acıtan eli, dilbere değdi.
Sırma saçları belinde, güneş gibiydi.
Davetimin imzasını öyle mi bildi?
Akşamlar çöküyor, yüregimin derinliklerine.
Seviyor dediğim kim varsa, yaraladı beni.
Nefesim kesilene kadar, üzdüler beni.
Yok yok! canın çıksın diyen, dostlarım varmış.
Şiirler, kağıtlara sığmaz akarmış.
Düşmeden bilinmezmiş meğer dostun ayarı,
Yere kapaklanınca iner bir bir maskeler.
Fesatlık bürümüş bak, her bir diyarı,
Sadece "ben" diyenler, ruhu lekeler.
MASUM BAKIŞLIM
Senin gibi güzel şiirler,
Senin gibi duygusal şarkılar,
Ne güzeldir, seninle nefes almak.
Ne güzel seni tanımak.
Durup dururken birden,
Gözümden yaşlar akmaya başladı.
"Suçlu benim" dedim hakim bey, ses etmedim;
Yaşadıklarım ağır geldi, altında ezildim.
Senin hayalin canlanır, her biryere baktığımda.
Bir baktım ,kalbimin tam orta yerinde.
Sen varsın gülüşünle, canıma can katanım.
Seni ne kadar çok sevdiğimi biliyorsun .
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!