Yürü be yalan dünya!
Gülmeyi hak eden kim varsa,
Hep onları ağlattın yalan dünya.
Güvenilir dediğimiz kim varsa iki yüzlü çıktı.
Mertçe olanı namerde ezdirdin yalan dünya,
Herkesin mezarı oluyor,
Mezardan sonra amel geliyor.
Amelden sonra hesap geliyor,
Münker ve Nekir sorguya geliyor.
Bende yoruldum bu hayattan,
Umudumun feri söndü, kalmadı...
Hayallerim bir bir avuçlarımdan kaydı,
İşler bitmiyor, gücüm yetmiyor artık.
Kar gibi soğuktun, bana karşı.
Sanki güneş yüzünü gösterse,
Kar gibi, eriyip gidecektin sende.
Aşkının yalan olduğu, buradan belliydi.
Çocuk yaştan beri, yalanlarla kandırıldım.
Herkes, saf olduğumu düşündü benim.
Oysa ben, tüm benliğimle inanmışım.
Yalanlarla kaybettim, insanlara güvenimi.
Buda yapmaz dediğim, kim varsa aldattılar.
Geçliğimiz soluyor, her geçen gün.
Hayallerim yıkılır, her geçen gün.
Ayaklarımda, dermanım kalmadı.
Sevgiler yalanmış, aşklar yalanmış.
Kimsenin, sevgisine güvenmiyorum, inanmıyorum.
Şimdi, bütün sevgiler, şıp sevdi.
Seviyorum derler, ölürüm derler,
Yalan sevgiler, dünyası burası.
Ben ağlarken, sen gülüyordun,
Ben severken, deli divane,
Sen, başka kollarda, seviliyordun,
Şimdi kim sevdi? kim sevmedi? söyleyin bana.
Hayatta hiç yalan söylemedim.
Tek yalanım gizlim sensin, Allah şahidimdir.
Sen benim sigara içerken, ciğerime bulaşan katranın,
Yerinde açan, çiçeksin sevdam.
Vakit sormaz, anı sormaz,
Vuslat ansızın gelir.
Kul ne kadar plan yapsa,
Kader bildiğin bilir.
Bir gece yarısı belki,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!