Ömrümü harcadım elin yoluna,
Bir gün de bakmadım sağıma soluma.
Gelen tekme vurdu garip kuluna,
Boşuna yıpranmış canım, anladım.
Değer verdiklerim arkamdan vurdu,
Herkes bencil olmuş, çıkarın kurdu.
Güvenim kırıldı, her bağım durdu,
Boşaymış döktüğüm kanım, anladım.
Geceyi ekledim her gün gündüze,
Yine de yaranıp çıkmadım düze.
Gerek yok dünyada bin sahte yüze,
Yalanmış şöhretim, şanım anladım.
Haddinden fazlası ziyanmış meğer,
Kimse bu sevgiyi etmezmiş değer.
Herkes işi bitip gidince eğer,
Yalnızlık kalıyor yanım, anladım.
Ne yaptıysam hepsi tersine tepti,
Dost dediğim rüzgar her şeyi kaptı.
İnsanlar doğruluk yolundan saptı,
Ziyan oldu şeref, şanım anladım.
Yüreğimde sızı, bitmez bir sancı,
Evlat hasretidir her şeyden acı.
Bir baba kalbinin budur muhtacı,
Sızlıyor her yerde yanım, anladım.
Yoruldum sahteden, yalan sözlerden,
Yoruldum arkamdan gülen gözlerden.
Uzak duracağım dumanlı izlerden,
Benimdir şu tatlı canım, anladım.
Bundan sonra ömrüm kendime kalsın,
Beni düşünmeyen benden uzak olsun.
Bırakın her dert de yerini bulsun,
Bugündür en temiz anım, anladım.
Gülmediyse hayat, elbet gülecek,
Gözümün yaşını zaman silecek.
Gönlüm bu sabırla huzur bulacak,
Kaynıyor damarda kanım, anladım.
Kar boran kaplasa dağlar başını,
Yine de bırakmam umut taşını.
Görürüm evladın bir gün işini,
Doğacak o parlak tanım, anladım.
Kayıt Tarihi : 8.09.2026 14:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!