Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Senin dünyan bomboş da, dolu mu benim dünyam?
Çilemi gam yapmışım, derdimi sen yapmışım
Gönül bahçende güller, hangi beste için gam
Sevda dertli gönlünün her gülüne tapmışım

Ey Sen...! . yüreğindeki, sevdaları dert sayan

Senin kalbin bembeyaz,
Bugün yağmış kar gibi...
Bu soğukta az-biraz
Beni yakan har gibi..

Senin kalbin tertemiz,

Bahçelerde güllerin yaza doğru solduğu,
Günler kadar eskimiş anıların var bende,
Düşündükçe duygular bin bir eder soluğu,
Alkış tut, kahkaha at, ölüyorum sayende...

Üşüyorsan sevgilim söyle üşüdüğünü...

Çalanda Şamil’in müziğiyle sen,
Yerinde durmazdın, durabilmezdin,
Titreyen vücudun, o koca gövden
Oyna diyenleri kırabilmezdin.
Git oyna, çık oyna..
Sen oyna balam, sen oyna...

Gözlerine derin derin bakıp da,
Bir çırpıda şiir yazan oldu mu?
Gönül sarayını yakıp yıkıp da
Külleri üstünde gezen oldu mu?

Oldu mu sırrını gizlediklerin?

Ah ah, var ya
diyemem, dilim dönmez
alacası çökmüşse akşamın,
gurbette bir kadehtir bana yeten
yüreğim pır pır eder,
uçmaya meyilli, kanat çırparca

Sahnesinde rol almış herkese tarih denir
Geçmişten beri gelen her sese tarih denir
Tarih hâlâ daha genç ve hâlâ ihtiyardır...
Tarihte ne yoktur ki tarihte her şey vardır.

Tarihte kadınlar vardır; bitmeyen akis gibi

O kadar güzelki gözlerin senin...
Sevmesem olmuyor; sevsem olmuyor...
Herhalde bu yüzden çoktur sevenin.
Bana ne diyerek savsam olmuyor.
Demesem olmuyor; desem olmuyor..

Gece gündüz kalmadı,
Senle aklımı bozdum.
Kalbim gene dolmadı,
Senle aklımı bozdum...

Yolda gezerken bazen,

Sevgilim değilsin, olamazsın da,
Sevgilim olmaya yürek yok sende...
Yalan söylüyorsun yalan aslında,
Gerçeğe pek fazla gerek yok sende...

Mecbur değilsin ki beni sevmeye,