Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Kızıl saçlarının efsunudur bil,
Böylesi yazdığım, yazabildiğim...
Bu efsun bir heves, bir gaye değil,
Bu yüzde n yüzüne bakıp güldüğüm...

Saçların sırtında sırmalı dursun,

-yeğenim Sefa YAZICI`ya-

Okumak, yazmak güzel
Diyordu öğretmenim…
Öğrenmek daha özel,
Diyordu öğretmenim…

Senin o dediğin gazoz ağacı
Yenilir içilir sıkma mı hoca!
Bu garip intikam ücret aracı,
Eline kınalar yakma mı hoca...

Sen bencil, hem hasis, hem muhterissin,

Devlet malı deniz yemeyen domuz,
Domuz çiftliğimi memleket ulan
Soydukça soyuyor soyuyorsunuz,
Siz ki başımıza felaket ulan

Baklava çalanda,banka soyanda

dalların sudaki gölgelerinde
bir gizli, gizemli sohbet hissettim..
bu ıssız, bu sessiz, bu tenha yerde
bende sustum; susmayı tesis ettim..

Yeşilin tonları kucaklaşarak
Gönül oyalıyor; göz okşuyorlar
Üç-beş evin eğri yamacına bak
İlahi bir tual mucizesi var...

Açıktan koyuya yeşilin tonu

Bilmem kafan yatar mı? yatmasa da yap yorum,
İsterdim ki içimde,ağır bir yük olsaydın,
İtiraf ediyorum; samimi söylüyorum
Ya ben küçük olsaydım,ya sen büyük olsaydın...

kardelen ve kelebek işte bunlar gibiyiz
bu sebeple biz bizi dostca anlar gibiyiz...

sen vadimde çağlayan göğümde yıldız gibi
sen baharın gülüsün yaz olsaydı gülşendin
seni sevmeyen deli ve hatta haksız gibi

Yüreğinde kalmalı
Hiç kimseler bilmesin
hatta öyle olmalı...
serzenişler sır kalsın
yazsa da ilmi kalem
dil olsun sahipleri

Seni anlatsam şayet yetişömez fasıllara
Bir yarımda sen vardın,seninle de bir yarım;
Sitemim olacaktır,unutursa yıllara,
Seni böyle hisseder,seni böyle duyarım...

Milyonlarca yürekte kanat çalan güvercin,