Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Ey güzeller güzeli, ey sevgisi tan yelim
Ey yüreği sevgimle, aşkımla dolu sevdam
Ey nergis güzelliği yadigâr tek tesellim
Seninle meşgul aklım, seninle dolu kafam….

Ey yaban aşk gülünün, nadir renk yanaklısı

Seviyorsan engel olma,
Sevgi bitmez sermayedir…
Ona buna bedel olma,
Sevgi sevene göredir…

Aramak sormak keyfiyet,

Gözlerim yaşla dolu,
Kaçmanın bitti yolu,
Istanbul’u sevmedim;
Sevmedim İstanbul’u....

Vermeden alan şehir,

Gelip geçen günlere,
Aşk olsun ki sensizdir…
Bakıp dursam dünlere,
Ne kadar dengesizdir…

Ne üzülme düşünme

Yere, göğe baktı sonra silkindi,
Üstü başı, toz dumandan berbattı…
Öğlen geçmiş ve yakındı ilkindi
Düşmana gereken misli tokattı…

Bölükler, alaylar, dizilmişken saf

Hayali sevmek bile, yüreğimde hayaldir;
Gelip gitmelerinde umudun umutsuzluğu
Hasret dayanılmazdır; bir bilinmez asaldır,
Yüreklerin, sevmeyen yüreklere sorduğu

Ben sevginin hoşluğu, şenliğine inandım.

Unutmak mümkün mü sen deli misin?
Yamaçlardan esen dağ yeli misin?
Sevginin ruhumda dost eli misin?

Sevgimsin içimde açan, çoğalan
Sevgimsin elbette düşümde her an....

hayatın hoşgörü imbiklerinden
sevginin iz düşüm gölgelerine
yazınız hayatın tatlı yerinden
sevginin iz düşüm gölgelerine

bazen efkar basar hüzünlenirsen

Dünyalar bir yana, sende bir yana,
Severdim bilirsin delicesine...
Doyumsuz bir şeydi, dalmak hülyana,
Hülyan ki gönlümün yolucasına...

Severdim bilirsin, kimden hoşnutsan,

Sen sevmeye bilirsin, sevmemen de muhtemel,
Bunlar hiç sebep değil, olsa dahi bir emel,
Çünkü aşkın yıpratmış, çünkü gönlüm harabe,
İşte o zaman bil ki, sana değmesin bir el...

Zaman sana gösterir vefasız dostluğunu,