Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Güllerle adını bır tutmak güzel
Çiçekler açtığı gelen ilk mevsim
Sevgimi sevginle oturtmak güzel
Usuma yer etsin verdiğin isim

Susarak ilgini vermesen bile

Arkadaşım Efendi,
efendinin kölesi,
Kölenin efendisi,
efendinin böylesi
Midir? Diye düşündüm,
vardım gittim yanına

Türk çocuğu ATA’N sana,
Bıraktığı vatan sana,
Egemenlik ruhu ile,
Verdi vücut, kan, can sana...

Vatan kutsal uçtan uca,

Gülümseyen bir bakış sevgi için emektir...
Dostluk için o bakış bin kelâm söylemektir..

***

Hayat, yağmurca dökülmektir

Sana şiir yazmak, yürek işidir;
O işi başaran yürek azizdir...
Dostluğun sebebi dost gidişidir;
Saygı o gidişin derin izidir...

Tükenmez insanın içinde hazlar,

akşamları olmaya görsün
doldursam dolmaz boşaltsam boşalmaz
iki dağ arasında kalmış gibiyim
kime yaklaşsam alevlerini aniden çakıyor
zamanı ilaç gibi bekliyorum
rengim soluk sesim kısık

Doldur ver içeyim şarabı aşkın
Nolacak içimde harabı aşkın
Olmuşum bak gör ki türabı aşkın

Doldur ver şarabı sarhoş olayım
Sevdayı aşkından bir hoş olayım

Elveda Hasan...(El-Hükmü-Lillah)

Feleğin israrı yerini buldu
Gül benzin al rengi vakitsiz soldu
Dediler ki: Hasan bu sabah öldü
Ah Hasan var mıydı isteğin arzun

Unuttum dediğin her gecede ben
Uyanıp sesine koşasım gelir
Kapında şakıyan dertli bülbülden
Daha beter olup coşasım gelir

Dalgalı ummanda destur sormadan

Şahanlar dolaşır; kartallar uçar,
Göğü, yeri inletirken narası...
Cirit oynar, at üstünde Dadaşlar,
Mertliğin o vakit gelir sırası...

Medreseler ile türbe, kümbetler,