Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

İdam etmişsin belli
Verme artık teselli
Bu işin sonu acı,
Hem değil tevekelli.....

At içine derine,

ey yüreği İzmir’in koylarınca mavilik
estetik çizgileri çizili sevgili yar
ey gözleri içimde ufuk açan güzellik
limbat serinliğiyle içimde esen rüzgar....

ey bakarken sevgisi gözlerinden fışkıran

İster sev ister sevme,
Benim sevdiğim yeter...
Peçe çek, yüz gösterme,
Sanma sevgim tez biter...

Kaç gündür bekliyorum,

İrdele kalbini hele irdele,
Adıma bir şeyler bulursun belki...
Seviyorum demek neden mesele,
İstersen sevgilim olursun belki...

Deme ki: hisleri ne yufka bir şey...

Ben gök isem, siz yıldızlarım...
Oğullarım kızlarım...
Ülkemin ufuklarında ağaran tanlarsınız...
Siz canıma can katan canlarsınız...
Siz ümit, siz ışık, siz ey yarınlar...
Siz gözümü geride koymayanlar...

Güneşin ışığı karaydı o gün
Yürekler sağalmaz yaraydı o gün
Ağlamaya gelen sıraydı o gün...
Yıkılan o saray Günay`dı o gün.......

Örtüldü toprağı düzlendi o gün...

Yapraklar sarardı sen yine yoksun,
Yeşiller sarıya döndüğü gündür...
Bırakma dallara rüzgar dokunsun
Ağaçtan yapraklar indiği gündür...,

aklar düştü saçlarıma
dur...öğün sevdiğim öğün
halay çek veda barıma
san...düğün sevdiğim düğün

dert olmayım yar derdine

Yürekler hoplattım ödler kopardım,
Gönlümün bitmeyen savaşlarında…
Isıtır pişirir dürüm yapardım,
Sevgi sofrasının lavaşlarında…

Halden anlar oldum hem biliyordum,

Yüzü güleç olanın, elbet gönlü şen olur;
Bağbanı sen olanın, bahçesi gülşen olur;
Adın gibi cismin var; yüreğin öpülesi
Başak başak sevgine, sevgilerim den olur...

Anlatamam, yazamam, sığmazsın fasıllara...