Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Beni yaban saydı, beni el saydı
Seni türkülere türlü soran yar
O kimdi nerdeydi keşke olsaydı
Beni türkülere türlü soran yar
Hayalen karşımda öyle duran yar

ben feleğin cevri ile büyüdüm
hile yaptı her ladeste kazandı
hatta bazen yaz gününde üşüdüm
kar yağdırdı yine siste kazandı

hiç isyan etmedim o külli şeyin

Benki koca yalanım, inandığın epeydir,
Boş inançlar üstüne inatla yürüyorum...
Bana inanmak demek, inançsızlıktan yeğdır...
Bir canım var çekişen, boşuna sürüyorum...

saçlarının kumralına vuruldum
gözlerinin elasına yanmışım...
çağlayandım çağlayanken duruldum
yüreğimi yüreğinde sanmışım...

Elif'i sen oldun gönül yaramın

Yazdığım tek cümle riya değildi,
Geceler gündüzle tezatmış sende,
Eğildi hislerim sana eğildi,
Fikirler düşlerle azatmış sende...

Bir şeyler yazmışsın gerçi şaşmadım,

Bu millet büyüktür,bu vatan ulu
Şehitler diyarı, şu Anadolu...
Milyonca Mehmet’i olur da kulu,
Vermezler tek karış toprağını bil,
Bu kara sevdaya yürekler meyil...

Geçen gün ben sizi bir tenha yerde,
Baş başa konuşur, halleşir gördüm.
Sevgilin duvarın gölgelerinde,
Seni de açıkta dilleşir gördüm...

Bu sevinç, mutluluk gözlerinizde,

Bu yolda rastlaşır selamlaşırdık
Bu resme bakınca hatırlar mısın?
Bu yolda üşüyüp yolu şaşırdık
Bu yolda, demiştin kolumda ısın..

Kar yağdı, biz gittik; tipi de çıktı...

Aşkımsın işte kız.. itiraz etme
Yıllar dahi geçse bu gerçeği bil
Biraz düşün ama yoktan naz etme
Yıllar dahi geçse bu gerçeği bil

Güllerle adını bir tuttum senin

Beni kahreden şeyi duygularda bilmezler,
Yıldız gibi içimde, kayanlar da bilmezler,
Acı söylersem dosta, bilmezlerde bilmezler…
Bunu kendince dostum sayanlarda bilmezler..