Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

ey gözünde gölgesi uğur olan sevdalım,
sevdanı ümit bildim; sevgi çiçekli dalım

ey deniz koylarının mavi sevdalısı sen,
mavi sevgilerimi, böyle silip süpüren

Ezanlara niyet tut....
Yüreğini dos-doğrult
İnan dualar tutar;
İçini öyle soğut....

Ezanları dinlerken,

Unuttum dediğin her gecede ben
Uyanıp sesine koşasım gelir
Kapında şakıyan dertli bülbülden
Daha beter olup coşasım gelir

Dalgalı ummanda destur sormadan

Şahanlar dolaşır; kartallar uçar,
Göğü, yeri inletirken narası...
Cirit oynar, at üstünde Dadaşlar,
Mertliğin o vakit gelir sırası...

Medreseler ile türbe, kümbetler,

Elveda Hasan...(El-Hükmü-Lillah)

Feleğin israrı yerini buldu
Gül benzin al rengi vakitsiz soldu
Dediler ki: Hasan bu sabah öldü
Ah Hasan var mıydı isteğin arzun

Bir yayla koynunda çoban çadırı
Güneşin gölgesi arkaca vurmuş
Çadırın beyazı cezbetmiş kırı
Bir renk armonisi akşamı sormuş...

Çobanın tasası kaybolan kuzu

Bu sırrı söyleyemem, unutsam da olmuyor,
Çırpınıp duruyorum, çaresizim acizim...
Ne boşalmaz bir yere, ne doldursam dolmuyor...
Gönül çölüme yağan yağmur odur azizim...

Geçerken uğrayıp selam diyerek,
Gülümser gözlerle baktın ne diye
Lafları seçerek teker ve titrek,
Güzelim canımı sıktın ne diye

Biraz oturmadan biraz gülmeden,

Hayal hayal hallenirken
Sen aklıma düştün cano..
Bugün yine sabah erken,
Sen aklıma düştün cano...

Sana cano dedim candan,

Kızıl saçlarının efsunudur bil,
Böylesi yazdığım, yazabildiğim...
Bu efsun bir heves, bir gaye değil,
Bu yüzde n yüzüne bakıp güldüğüm...

Saçların sırtında sırmalı dursun,