Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Çimenler de biter, güzlerde gelir
Sana beyler bana kızlar da gelir
Sen iste ben diyem yüzlerde gelir
Yalnız ilk sevdiğim sen olmasaydın..

Sevda kömürünü sürdün yüzüme

Mavi dalgalarıdır usumda,
Narin bedenleridir baktığımız,
Şiirleri sevgi tortusunda,
Sevdaları türküler yaktığımız,
O güzelim Samsun’da,
Sevgiler var; Çarşambadan,Bafra’dan

11 Temmuz 1995 katliamı yıldönümüne

Srebrenitsa ve Bosna’da Sırp
Çeçenistan’da Rus
Karabağ’da Ermeni vahşetine

Her nefis gibi bende ölüm için adayım,
Kim bilir ki nerede kaçıncı sıradayım...

**
Her yerde, herşeyde sen
Herşey olur; ol dersen,

-Üstad Necip Fazıl’ı anarken-

Kaldırımlar geceden,
Kirmanda eğrilen ip,
Yıllar geçse bende sen,
Yaşamazsan ne garip..

Karşıma geçip de düşünüyordun,
Üstüme dikmiştin şen gözlerini...
Ne ben söylemedim ne de sen sordun...
Çok nemli görmüştüm dün gözlerini...

Ben sana yazarken müşküle düştüm,

Koyun yoksa keçiler,
Abdurrahman çelebi
Eşeğe dayımsın der,
Köprü geçeriz tabi…

Büyük küçük fark etmez,

Bittim bittim tükendim
Çöl oldum çorak oldum
Kendime yandım kendim
Od oldum ocak oldum

Düşündüm onu bunu

Gözlerin gözlerin, illa gözlerin,
Başına çok açar; bela gözlerin,
Bakınca sağa ve sola gözlerin,
İçimden dedim ki bu kız ne güzel,
Bu kızı şiirde ifade güzel...
Her şeyden azade, ziyade güzel...

Bohça oldum sevgine
Yamadıkça yamadın
Kıymet bilmedin yine
Sevginle boyamadın…

Sırtında ağır oldum,