Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Ah İzmirli gözlerini seveyim,
Sen ne güzel, sen ne güzel yazırsen....
aha yüreğimi sana vereyim...
Gizli saklı neyim varsa sezirsen.......
Ah İzmirli gözlerine kurbanım,
Saçlarına meftunum, saçlarına türbanım

Gökten düşsün iki elma,
Biri sana biri bana...
Dur bu gülleri sulama,
Biri sana biri bana...

Gönlüm sevgi hallacıdır,

Şiirlerle hayal hayal sar beni,
Şiirlerin nefesçe yakar beni,
Yar diyerek, seslenmişsen yar beni,
Mısra mısra senli anılmak güzel…
Yüreğinde sevda sanılmak güzel....

Yurdunu seven her kişi,
Vergisini ödemeli...
Kazananın en ilk işi,
Vergisini ödemeli...

Vergi bir devlete direk,

Dağıma kar olmadı,
Derdime yar olmadı,
Bir denk ayar olmadı

Verseler
Nideyim İstanbul’u

Sevmiştim dediğin şu koca yürek
Sana diyar diyar yer vermedi mi?
Sen orda huriydin,sen orda melek
Gene sen ordasın, çıkmadın ki hiç
Bunu aklı almaz, ne almaz bilinç...

Vur sazın bağrına teller titresin...
Teller bar oynasın, sen türkü söyle...
Perdeler üstüne sinerken sesin,
Eller bar oynasın, sen türkü söyle…

Sinende feryada başlayan sazın,

Biri yolcuydu gitmek istiyordu han bilmeden,
Biri şairdi yazardı şuna buna,
Biri sevgi kelebeğiydi...Dolaşırdı serserice,
Biri güldü, çölde biten...
Biri en ağır işçiydi,Gün 24 saat sevdiğini düşünen...
Biri mütevazıydı koskoca okyanuslar gibi,

Gün batımı zamanı bildiğin bahçedeyim,
Maltepe sigaramı derinden içmedeyim...
Her şey yerli yerinde, bir sen yoksun yanımda
Gelip de görmelisin şu yalnızlık anımda,
Okuyup, okşamalı mektuplarını bir bir...
Seni gördükten sonra başladıydı bu devir...

Yapraklar sarardı, sen yine yoksun,
Yeşiller sarıya döndüğü gündür...
Bırakma dallara rüzgar dokunsun,
Ağaçtan yapraklar indiği gündür...