Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Güven duyunca insan,
Kime yaslanmıyor ki...
Hele İstanbuldaysan,
Neye Rastlanmıyor ki..

Kırık dökük külüstür,

Bahçelerde güllerin yaza doğru solduğu,
Günler kadar eskimiş anıların var bende,
Düşündükçe duygular bin bir eder soluğu,
Alkış tut, kahkaha at, ölüyorum sayende...

Al bıçağı vur kalbime,
Soranlara yardım de...
Sevmek nedir? sevgi kime,
Bilmeyene sordum de...

Sevgi ile sevmenin,

Kız ben seni görünce,
Aklıma neler gelir…
Baksan bile serince,
Aklıma neler gelir…

Yüzünü döküversen,

30 Ağustos 1071...

Şaha kalkmış atların nalları parlıyordu...
Üç tuğlu bayrakların alları parlıyordu
Alpaslanın emriyle titreyen koca ordu
Anadoluyu Türkün vatanı yapıyordu....

Ben isterim yar isterim,
Gönlüme diyar isterim,
Alev alev ataş ataş,
Yüreğime kor isterim...

Ben isterem yar isterem,

Bana bir gülen lazım
Beni bir seven lazım
Bana bir ağlayan
Beni anlayan lazım

Damarımda kan gibi,

Düşünde saklıyım, hele bir ara
İçinde bir yerde, illa olanım
Yere göğe bakma, bak yakınlara
Sevgi hanındaki geri kalanım

Bulutlar birikir, arkasında sen

Benim olan uzaksa,
Senin olan ne fayda,
Mayhoş bir tad bıraksa
Hayat geçsin bir gayda...

Acı, ağır hayatta,

Bazen olur seninle,
Hoşluklar içindeyim...
Bazen de hayalinle,
Boşluklar içindeyim...

Tenbihledim kaç kere