Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Rastlayınca aniden, tutundum ellerine
Bir busecik kondurdum; sıcak dudaklarına,
Bakıştı gözlerimiz, dalıverdik derine
Saçlarımız şaşırdı, çoğalan aklarına...

İkimizde olgunduk, kalplerimiz küçücük,

sevgili...
sevginin bahçesi gibi ekmek
ve biçmek sevmek
ve sevilmek...
kapıya menteşe,
zora mengene

Seviyorum; diyen dilini yerim;
Sevilmek ne güzel, sevmek ne güzel...
Seversen o seni sevmez mi derim,
Onu sevmek onu demek ne güzel...
Sevilmek ne güzel sevmek ne güzel...

Seviyorum yalan yok
Yalansız görmek isterim
Senden başka kalan yok
Kalansız görmek isterim

Doğru çıkan fallar gibi

sevmek seni sevmektir;
arzu ile dolarak...
seni sevmek demektir;
ve seninle olarak...

sevmek seni sevmektir;

Sen Leyla ol ben mecnun,
Aradıkça seveyim…
Sen koyun ol ben kuzun,
Ardın sıra meleyim…

Sen arzu ol ben kamber,

seni sevmek ibadet
seni sevmek hak olan
sen bitmeyen muhabbet
tanıma şafak olan

sen bende dönmeyen dil

Aşkım hançer olur; beni bilersen,
Çift yüreğin pekiştiği noktada...
Bir fidanın gölgesini dilersen,
Dallarının takıştığı noktada...

Gönüller, yürek, dil, el-ele güzel,

Senki aşık erbabısan, söz ustası, şahısan
Zer halinden sarraf bilir; bilirsin Mevlüt İhsan
Han diyorsun şu dünyaya, gelen göçer ve gider
Mütevazı ruhun senin,böyle değil çok insan

Bağda meyve.dağda çiçek,sende söz sende şiir,

Arpaçayı aştı taştı
Sel Saramı aldı kaçtı
Üç bacının gözü yaştı

Apardı seller Saramı
Bir uca boylu balamı