Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Bıçağı vur kalbime,
Soranlara yardım de….
Sevgimi, sevgim ile
Bilmeyene sordum de…

Sevgi ile sevmenin,

Aşk olsun ki yıllara gelip geçip gittiler
Zaman akar su gibi yıllar içip gittiler
Kanat kaldı ufukta kondu gönül tahtına
Tutmak mümkün olmadı öyle uçup gittiler.

Kaşların, gözlerin felaket senin,
Bu bakış ne yaman oy ceren gözlüm,
Sabrım son kertede son mühlet senin,
Kalbime sevdanı koy ceren gözlüm…

Dudakların ateş alev sunuyor;

-kandiliniz mübarek-

Bu gecenin hürmetine,
Af-mağfiret diliyorum..
Cümle İslam ümmetine,
Kapı açık biliyorum…

Saçları kırlaşmış birini gördüm
Adını sorunca öğretmen dedi,
Öğretmen ne demek yanılıp sordum
Bir toplum gemiyse, o dümen dedi…

Dedi ki en küçük dimağlar benim,

Rastlayınca aniden, tutundum ellerine
Bir busecik kondurdum; sıcak dudaklarına,
Bakıştı gözlerimiz, dalıverdik derine
Saçlarımız şaşırdı, çoğalan aklarına...

İkimizde olgunduk, kalplerimiz küçücük,

sanki bilmez gibisin
sana vurgun yüreğim
sevdamla dolsun için
senle yorgun yüreğim....

üzülmedim boş yere

Sarıkamış’ta sis var;
İçerimde yeis var,
Kara kaşta bilinmez,
Yüreğimde bir his var...

Söyle Mehmedim söyle,

Seviyorum; diyen dilini yerim;
Sevilmek ne güzel, sevmek ne güzel...
Seversen o seni sevmez mi derim,
Onu sevmek onu demek ne güzel...
Sevilmek ne güzel sevmek ne güzel...

Topu şaha kalktı dokunduğunda,
Kundağa mermiyi öyle koymuştu...
Ya Allah diyerek yekindiğinde,
Mesafeyi göz ayarı saymıştı..

Bir topun sadece sağlam namlusu,