Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Her sessiz kalışta bir fizah vardır:
Her fikir içinde bir izah vardır.
Tebessüm, kahkaha değildir amma
Her gülüş içinde bir mizah vardır...

Bir gönül vadisinde barlığıdır hoş olan
Bir gönül diyarında yarlığındır hoş olan
Sevgi muhabbet güzel sen adı gönül yaren
İyi ki varsın derim varlığıdır hoş olan

Bir mavi göz, göl ise;
Sen o göze kaş Erek...
Şayet yanlış değilse...
6 ayın kış Erek...

Uşkun verir Kayseran,

Uzaktada olsam sevdiğim sensin
Özlemine özlemimi çarp,ekle
Hayalimde dokunduğum busemsin
Belki gelir diye yolumu bekle…

Neşesin öyle kal,yüreğin bütün

Dalgalar titrek titrek kıyılara vurunca,
Batan güneşle gölde maviler döner tunca...
Çarpanağ’ı ararken, Akdamar’a bakarken,
Dalgaları dost sanan, rüzgar eser serince...

Bu yudum çayın tadı öyle mekânda güzel,

Vicdan sesi diye sunulan sesin
Yankısı en muhkem, tavrı en sertti..
Suçluysa bırakma, ama gürlesin
Tiksinti duyman mı seni ürpertti?

3 yıl önce saçlarım da ak yoktu
3 yıl sonra şakaklarım ağardı
görüşecek imkan olanak yoktu
sevdiceğim yüreğimi sağardı

3 yıl önce uzaklardan seslendik

Topu şaha kalktı dokunduğunda,
Kundağa mermiyi öyle koymuştu...
Ya Allah diyerek yekindiğinde,
Mesafeyi göz ayarı saymıştı..

Bir topun sadece sağlam namlusu,

Bıçağı vur kalbime,
Soranlara yardım de….
Sevgimi, sevgim ile
Bilmeyene sordum de…

Sevgi ile sevmenin,

Aşk olsun ki yıllara gelip geçip gittiler
Zaman akar su gibi yıllar içip gittiler
Kanat kaldı ufukta kondu gönül tahtına
Tutmak mümkün olmadı öyle uçup gittiler.