Günün Son Kadını Şiiri - Orhan Alkaya

Orhan Alkaya
28

ŞİİR


45

TAKİPÇİ

Günün Son Kadını

acının gri saatlerinde yüzüyle gelirdi
ansızın ve kanatlarına sığındığım
bir gökyüzüydü, yangınlardan kalan
çocukluğumdu, başka şeylerim, hüznün geniş kültü
akşama ertelenmiş gülüşüyle, dokunmanın ve ölümün
arasaatlerine sızan oydu

bir şarkı nasıl bitirilmez, hangi renkler
arka yollarına yakışır hayatın
temas kuşu silinir mi sevişmenin argın tahtasında
ebced bahçesinde söz ne zaman yanılır
ve boynu vurulmuş sabahlar ve gümüş
yüzüğünün açık kapağından sızan kokusuyla
kaçınılmaz, yokluğun bedeniydi

aşkıyla gelir ve giderdi

Orhan Alkaya
Kayıt Tarihi : 14.12.2001 18:10:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Emel Ercan Sağtürk
    Emel Ercan Sağtürk

    Mükemmel

  • ahmet sess
    ahmet sess

    Böyle Şiir mi Olur gercekten kafadan yazmak bu Önce yazdıgını defalarca kendin Oku bak Şiir mi Yoksa Karalamamı .: )

  • NAZIR ÇİFTÇİ
    NAZIR ÇİFTÇİ

    şiir okunduğunda okuyucuyu da heyecanlandırmalı ve edebi özellikleri taşımalıdır.Bu tip düz yazılara şiir gibi bakılsa da şiir değildir.Şiirin de kendine göre bir özelliği vardır. ""günün son kadını " Bu mısralarda sırrını ortaya koyuyor.
    yüzüğünün açık kapağından sızan kokusuyla
    kaçınılmaz, yokluğun bedeniydi

    aşkıyla gelir ve giderdi . güne düşen şiirinizden kutluyorum. selam size.

  • Sezer Çalışkanoğlu
    Sezer Çalışkanoğlu

    Tebrik ederim.

  • Ahmet Erdem
    Ahmet Erdem

    Nefis bir şiir,

TÜM YORUMLAR (10)