Ben sevmeyi öğrendiğimde,
Mevsim kıştı,
Şehir karstı,
Hava ayazdı.
Bense,
Çocuk sayılan bir delikanlı.
Aşkın tazeliğini,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Eriyecek aşkın saklandığı kar,
Aşka güneş değecek. Aşk kirlenecek.
Ahh, ah
Keşke mevsimler değişmezse,
Karlar erimese,
Bizde büyümeseydik......o anlada ise biran önce büyüsek diye dualar eder haftada bir boyumuzu ölçerdik.....yanılgı bilemedik....bir on yıl sonra bu anımızada aynı şiiri yazacağız sanırım.....çok güzel bir şiirdi kutlarım saygılarımla
Çocuklukta saf aşk...Tebrikler. Sevgiler
'Emice bir mühendis mantığı ile yaklaşım sergilemenize rağmen ifadelerinizdeki anlatım o kadr tatlı ki okurken büyük bir keyf aldım. Sabah sabah ofisimde kış ve bahar havasın tenefüz etmişim gibi. Kutalrım arkadaş. Neşeyle kal emice.'
Çok değişik bir yaklaşım.kutlarım güzel şiirinizi.
Anılar sayfa olmuş bu şiirle. Tebrikler kardeşim, sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta