tenini severken rüzgar,
ben sevmekten vazgeçerken rüzgarı
sana kızıl dolu gözlerden acılar bıraktım
ne kadarı ağır bastı kışın
papatya kokan saçlarında..
tenini öperken saçlarım
ben bir o kadar uzakken saçlarıma
içimde bir merak
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı
Devamını Oku
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta