Cânâ siman, sahili sunan bir sefa imiş;
Hüsnün bu dertli gönlüme, mir-i şifa imiş.
Vuslat gününde her keder kalbe fena imiş;
Aşkınla bu hayat bana, nûr-i beka imiş.
Gözler ki gördü rûyunu, bayram eder her an;
Gül rûların içinden, ismin zikr-i bi-güman.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta