Gülümhan Tunger Şiirleri

78

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Gülümhan Tunger

Sana, hayata dair yazdığım şiirleri okumak isterdim.Sana süründüğüm kırmızı ıslak rujumla tane tane dokunarak...Ama ne yazık ki sözcüklerimi tükettin.Nefesimi kestin.Farkında bile değilsin.Rakı beyazının sarhoşluğuna bulanıp,titreyen bir mum alevinin isine,bakışlarını çizecektim.Bilki sen mumu değil, beni erittin...Rengarenk düşleri tükettin...Oysaki sen, sana dair hayaller kurduğum o eve, kendi kokunu sindirecektin. Dirhem dirhem saygıyla, sadakatla bezenmiş el emeği mezelerin eşliğindevçınlayacak kadeh seslerini tükettin.İnleyen nağmeler olmalıydı ruhlar değil! Hatta gönlümüzün tınısında dudaklarımız yarı birleşir haldeyken söylenmeliydi''Benzemez Kimse Sana:'' şarkısı.Sazımı, sözümü tükettin. Gecenin siyahlığı ya da soğukluğu hiç farketmez. Beyaz, saten, parlak geceliğimi umarsızca giymeliydim. Tenim alev ellerin buz olmalıydı..Zerre zerre ben sönmeli sen ise erimeliydin.Sen ateşimi tükettin. Teninden süzülen su damlaları tüm bedenimde dans etmeliydi.Zamansız,umarsız,çıkarsız sevişmeliydik. Seni bekleyen bedenimi tükettin.

Uzun lafın kısası çigan gözlüm...Sen yaşanacak sevgiyi, dostluğu,vefayı, zevki ve sefayı, çılgın haykırışları tek kalemde tükettin...

En acısı da ne biliyor musun? Bana başka seçenek bırakmadın.Bende içimde büyüttüğüm ''SEN'' i tükettim...! ! !

Devamını Oku
Gülümhan Tunger

Parlayan gözlerinin yokluğunda
Baktığımız yıldızlarda çoktan büyüsünü yitirdi.
Sen ayın gölgesinde kaybolurken,
Ben senli yalnızlıklarda boğuluyorum.
Ellerin ellerimden kopup gitti.
Boşluğa koşuyorum hayalinin peşinden.

Devamını Oku
Gülümhan Tunger

Adı konmamış bir sevgi sızıyordu içimize
Açlığımız aşa ve suya değildi...
Kanımıza karışan bir antibiyotik gibi,
Ruhlarımız sanki yer değiştirmişti.
İkindi gölgelerinin yamacında kalmıştı yalnızlıklar.
Gece kadar karanlıktı pişmanlıklar.

Devamını Oku
Gülümhan Tunger

Yarabbim neden elimden bir şey gelmiyor? O kadar azimliyken, bir o kadar da dirençliyken, neden böylesine tükendim? Neden şu üç günlük dünyada hayatıma yön veremiyorum? Ve neden ben seni seviyorum, seni istiyorum?
Bu güne kadar beynimin içinde dönüp dolaşan soru işaretlerinin cevabını buldum. Ama şimdi ruhumu, benliğimi kemiren ve beni günden güne yitip bitiren bir tek soru işaretiyle başım dertte. Cevabı kimde ve nerede?
Kendimi bir labirentin ortasına atmışım farkında bile değilim. Dönüp dolaşıp hep aynı yere geliyorum.ve neden ben seni seviyorum, seni istiyorum?
Sana bir tek sözüm var eysevecen.Duymazsın biliyorum
sevmezsin biliyorum. Sen bana aldırma bırak ve git. Yolun açık olsun ey sevecen...

Devamını Oku
Gülümhan Tunger

Gizli kalmış umutlarıyla,

Gölgedeki yarınlarıyla,

Kızıla çalan sevdasıyla,

Devamını Oku
Gülümhan Tunger

Neden yeniliyorum sana? Neden unutamıyorum dünlerimi? Bu gün zamandaki hangi zehri tadıyorum? Yarın hangi zamanda olacağım ve zaman denilen zehirde nasıl öleceğim?
Hangimiz karşı koyabildi, kim yenilmediki zamana? Zehirli bir hayatın içindeyiz ama hangimiz bunun farkında? Zaman bize neler kazandırır? Ya da yüreklerimizden neleri alır götürür? Bütün bunların hepsinin cevabı var. Fakat en doğru gerçek şudur ki: zaman zehirlidir…
İçine alabildiği hayatları sürükler peşinde… Geride kalanlar mühim değildir zamanca,bizim vazgeçilmezlerimiz olsalar bile…
Hatırlarım bugün; Dedem, bana,yedi yaşımdayken bir kırmızı bisiklet almıştı. Sevinçliydim. Zamanın zehrini henüz fark edememiştim.Bu gün bu dünümdeki,bu sevincimi hatırlarken, zamana yenildiğimi fark ediyorum. O küçücük kalp yok, o sevinç yaşanmıyor artık… Çünkü zaman zehiriyle olgunlaştırıyor insanı. Bu gün bir kırmızı bisikletim olsa ne kadar sevinebilirimki? Yarın oğlum yedi yaşına geldiğinde onunda kırmızı bisikleti olacak mı? Ya da o nelere sahip olunca, benim yedi yaşında yaşadığım o eşsiz sevinçle karşılaşacak? Daha önemlisi zaman, onu ne şekilde mutlu edecek.Tüm bu çelişkili sorular hem oğlumu (bu gün her ne kadar farkında olmasa bile) hemde beni hatta bütün insanlığı zehirlemekte…
Hangimizin elinden bir şey geliyor? Hangimizin ‘’keşke’’ leri yok? Hangimiz gelecek kaygısı olmadan rahatça gülebiliyoruz? Zamanın zehrine hangimiz kapılmadık?
Evet zaman… Zehrinle yoğrulmuş bir yüreğim…Bir kere içine almışsın beni, bizleri…Güçlüsün, yenilmezsin. Ama şunu söylemeliyim: dünlerimden çok acılar aldın,çok mutluluklar çaldın.Yarınlarımda keşkeler olmayacak.ileriye doğu her adım atışımda ‘’bir dahaki sefere’’ diyeceğim.Geriye dönüp seni yenemem. Ama bu günümde ve gelecekte zehrinden koruyabildiğim kadar korurum kendimi.Her şeyin ilacı değilsin, sen bir zehirsin.Tedavisi olmayan, panzehiri bulunmayan!

Devamını Oku
Gülümhan Tunger

Derinden derine gizlediğim bir sır oldun içimde...
Sussam derdime çare yok,
Konuşsam kelimeler yetmiyor.
Yalnızca sessiz çığlıklar atıyorum içimde...
Düşlediğim sadece sen varsın ama,
Ne yazık ki sen bile isyanlarımı duymuyorsun!

Devamını Oku
Gülümhan Tunger

Sıcak bir yaz akşamında,
Sevgiliden gelen,
Acı bir elveda ile,
Bütün bedenim buz kesiliyor...
Kuşlar ötmekten vazgeçiyor,
Dünya ise dönmekten...

Devamını Oku