-I-
Şiirin boynunda ipekten kındap
Sarkmış kuyulardan, düşmüş sonsuza
İrfan bahçesine girmeyen sincap
Mısralar döşerken alevden buza
Zıplayıp duruyor, bozulur hiza…
Uyuşan şaire saplansın mızrap
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Şiirde o kadar haklı yüksek bir ses tonu var ki..İçeriğin zengin içeriğine tümüyle katılıp ellerim çatlayasıya alkışlıyorum sevgili hocam..Dert edinenler varsa çözüm de yakın demektir gönül dolusu selam saygı ve sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta