Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Bugün günlerden ben
doğumuşsam..
Bitişlerinde kendine has güzellikleri..

Çocuk yaşta baba oldun mu?
Can kardeşim küçük yaşta babalık görevini üstlendi.
Minicik yüreği ile ailesine kol kanat açtı.
Köyden başka yer bilmiyordu,

Ben insanlara ve semtlere göre değil,
Taşıdığım yüreğim'e göre yaşıyorum!

24.04.2021

Duyduklarım karşısında sussam da,        Kendimi bitirirceşine içten içe ölüyorum,

Hem tokluğu bilirim, hem açlığı,
Çalışmak en büyük nimet diyenlerdenim ben.
Tarlada ırgat, ovada çobanım ben,
Alınteri olur dökülürüm bağrına...

Görmüyor musun,
ben her şeyimle dünde kaldım.
Anı saklayacak bir şeyim yok,

Söyle nasıl başlayalım,

Umudun tarlası nedir bilir misiniz?
Bir parça kuru ekmeği aç olsak bile bölüşmektir.
Bölüşmek, bölünürken yok olmamaktır.
Bölüşürken dökülen kırıntılar bile umudun var
olduğunu gösterir.

Seni değil, kendimi yazdım
vakitli vakitsiz zamanlarda.
Uyan da bak yıldızlara,
hangi yıldız doğdu gülüşüne, bil istedim.

Neden;
Bu kadar tehlikeli olduğumu bilmiyerek
Sevmenin dozunu,kaçırdım galiba...