Gülay Özdemir Şiirleri - Şair Gülay Özdemir

Zaman gelip geçer,
bekle beni gitme,
Derin denizlerden gelen
yorgun rüzgâr gibiyim.

Aralığın aralıksız esen
soğuk gecelerinden seslendim sana;
belki de hiç duymadın
üşümüş yüreğimin feryadını.

Beklemek, bir ince sızı benimkisi
ya da bir yakarış.
Tutsağı olduğum bedenin, özgürlüğe susamış ruh hâli.
Bir tutam sevgiyle dokunmak isterken

Usta
Şöyle anlatayım mı?
dinle bak
... O hep

Dönüp dönüp baktım,
Yağan kara kışa ürperdim.
Kış içimdeymiş,
Buz tutmuşları ile.

Sorgulamadan dinle...
Beni bir dinle derviş,
Yol azığım gönül bohçamda benim,
Sol yanımı acıtan,ulaşamadığım, büklüm büklüm

Sen hiç cehennemi omuzlarında taşıdın mı?
Acıyı acı acı tadarak dünyada!
Yaranın kabuk bağlasa bile,
Suya dokununca acıdığını hissettin mi?

Bayramım sana sarıldığım gündür.
İçimde hoş bir his var.
Tüm yıldızlar bizim için doğacak.

Bugün günlerden ben
doğumuşsam..
Bitişlerinde kendine has güzellikleri..

Çocuk yaşta baba oldun mu?
Can kardeşim küçük yaşta babalık görevini üstlendi.
Minicik yüreği ile ailesine kol kanat açtı.
Köyden başka yer bilmiyordu,