Gül, sabahın ilk ışığında sessizce açan bir duadır. Kimse kokusuna ulaşmadan önce dikenleri nöbet tutar yanı başında. Çünkü güzellik, kendini kolayca teslim etmez. Bir avuç acıyı avuçlarında taşımayı göze alanlar, bir ömrün en güzel kokusunu yüreklerinde taşırlar. Bazen bir diken batar, can değil; sabır kanar. Ve o an anlarsın; sevgi, yalnızca gülün yapraklarına dokunmak değil, dikeninin öğrettiği inceliği de sevebilmektir. Hayat, her yarasına bir çiçek saklar. Her gözyaşına, bir gül kokusu bırakır. Bu yüzden güzelliğe yürüyen hiçbir yol acıya uğramadan geçmez. Çünkü gül, yalnızca açtığında güzel değildir; dikenine rağmen sevildiğinde gerçek anlamını bulur. Muhsin yener ✍️
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 13.11.2026 20:43:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!