Gül,
sabahın ilk ışığında
sessizce açan bir duadır.
Kimse kokusuna ulaşmadan önce
dikenleri nöbet tutar yanı başında.
Çünkü güzellik,
kendini kolayca teslim etmez.
Bir avuç acıyı
avuçlarında taşımayı göze alanlar,
bir ömrün en güzel kokusunu
yüreklerinde taşırlar.
Bazen bir diken batar,
can değil;
sabır kanar.
Ve o an anlarsın;
sevgi,
yalnızca gülün yapraklarına dokunmak değil,
dikeninin öğrettiği inceliği de sevebilmektir.
Hayat,
her yarasına bir çiçek saklar.
Her gözyaşına,
bir gül kokusu bırakır.
Bu yüzden
güzelliğe yürüyen hiçbir yol
acıya uğramadan geçmez.
Çünkü gül,
yalnızca açtığında güzel değildir;
dikenine rağmen sevildiğinde
gerçek anlamını bulur.
Muhsin yener ✍️
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta