Gözyaşımdan Sel Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

GÖZYAŞIMDAN SEL
Dinmez gözümden akan bu eşk-i gamlı,
Tesbih taş taş sabır verir bana hamtlı.
Acıttı o bakış, beni benden alır,
Düşman görse hâlimi, sana hayran kalır.

Ben yalnız kaldım elde, hatıra yüklü,
Taşlı yollarda yürürüm boynu büklü.
Çaresiz uzandım ben sensiz toprağa,
Bu yük dağa yüklense dayanmaz bil ki!

Bir vakit “Güneş doğar” sanırdı bu can,
Meğer sevda bu ömre yazılan ferman.
Yandım yandıkça, küller olup savruldum,
Gözyaşımdan sel oldu, ben de yoruldum.

Rüzgâr da ismini getirir kulağıma,
Ay doğar, gönül yaramın ortasına.
Unutur mu bu yürek, sorarsan seni?
Unutmam, aşk bana Hakk'ın emaneti.

Bir vakit “Güneş doğar” sanırdı bu can,
Meğer sevda bu ömre yazılan ferman.
Yandım yandıkça, küller olup savruldum,
Gözyaşımdan sel oldu, ben de yoruldum.
2021