İrkildi bana dokunur dokunmaz, aşkı kendince biliyordu o güne kadar,
Bilmiyordu bildiğinin sadece yanılmalar olduğunu,
Hepimizin aşk diye kimlerin peşinde koştuğunu,
Kim olduğumu önemsemeden yüzünün benimle güldüğünü fark ettikçe şaşırıyordu o da haline...
Söyleyemiyordu, inceliyordu sessizce.
Gözleri ayrılmıyordu gözlerimden,
Duyuyordu, dinliyordu kalp atışlarımı sinsice.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta