Gözlerimde yanan ateşi aşk sanma ey yâr,
O, yokluğunun gece gündüz beslediği bir cehennemdir.
Güneş doğar, gölgeler kaçar, mevsimler değişir;
Lâkin hicrânının harı sönmez gönlümde.
Nice yıldız gördüm semâda, nice şafak geçti ömrümden,
Hiçbiri gözlerinden mahrum bir gecenin karanlığına erişmedi.
Çünkü sen uzakta oldukça zaman ağırlaşır,
Saatler kurşun olur, nefesler ateş kesilir.
Eğer gözlerimde bir kıvılcım görürsen bil ki senden kalmadır;
Eğer gözlerimde bir yangın görürsen bil ki sensizliktendir.
Zira aşkın kendisi değil,
Aşkın senden mahrum kalmış hâli yakar beni.
Ve sorarsan neden hâlâ yanarsın diye;
Ey yâr, gözümdeki nâr hicrânın cehennemi değil;
Sen bir gün döneceksin diye sönmeyen ümîdimdir.
Kayıt Tarihi : 26.10.2026 06:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!