Rabbim sevdiğiyle sınarmış kulu
Önüne koyarmış dolambaç yolu
Bazen yağmur bazen fırtına dolu
Yağarmış başına sabreyle gönül
En çok kendisini sevmeyi diler
Öyle olmadı mı kırklar yediler
Aşıkların tümü Allah dediler
Rastlarsın eşine sabreyle gönül
Doyumsuz nefsimin esiri oldum
Eşref-i mahlukat olmadan soldum
Sevaplar yerine günahla doldum
Ağular aşına sabreyle gönül
Tevbe istiğfarla dualar ettim
Rahmetine sığınıp menzile yettim
Çoban oldum sanki özümü güttüm
Karışma işine sabreyle gönül
Alemi düşündüm iflas eyledim
Deryada damlasın diye söyledim
Emanet benliğim sana neyledim
Düşürme peşine sabreyle gönül
Kayıt Tarihi : 6.11.2026 04:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!