Sabri Baba/sabri Yolaşan

Evrim Evrensel
633

ŞİİR


15

TAKİPÇİ

Sabri Baba/sabri Yolaşan

Eceabatta tek katlı bir evde,
Kitaplardan duvarlar ördü,
Tuğlalar, Tuğla kitap gördü...
Her biri Fi tarihinden,
Kim bilir kaçıncı asırdan desem yeri...
İki buçuk kuruşluk dahi var.
Odasının duvarlarını oluşturmuştu kitaplar,
Kim bilir her biri nereden ?
Ve kimden kalandılar...
Ya kurşun kalemle doğum tarihleri işlenmiş yumurtalar,
Bahçesinde bilgece gezen tavuklar...
Nihayet gözlüklerini indirdi !
Bir daha onlarla bakmamak kararlılığıyla,
Küsüverircesine dünyaya,
Bakmadı bir daha yüzüne...
Ne çıplak gözle,
Ne de gözlükle.
Bakmaya küstü hatta...
Yummadan Veysel gibi gözlerini kör gibi
Görmek istemedi hiç bir şeyi
Sadece yaşayarak...
Artık ne Çamın ne de narın birlikteliğine !
Ne de kurşun kalemle doğumlarını yazdığı yumurtaya
Ne de kitaplarına
Bakmamaya kararlı Sabri Baba
Ancak dünyaya ilgisini terk etmedi.
Bir Radyo istedi benden.
Dünyada olup bitenleri bilmek istiyordu,
Takip ediyordu.
Görmemek kararlığıyla, duymak istiyordu
Artık radyosuyla dünyayı dinliyordu.
El yordamıyla açıyor ve kapatıyordu
Radyosuyla dünyayı dinliyordu.
Sabri Baba ! Sabri Yolaşandı...

Evrim Evrensel
Kayıt Tarihi : 20.9.2020 01:02:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!