Gönül ocağı Şiiri - Aykut Kınay

Girdim elli yaşına, ışık söndü.
Çıktım ağaca, düştüm aşağıya.
Uzandı gönlüm, boyandı kızıla.
Canım şenlik yerinde aşka yandı.

Sardı etrafımı takkesiz cambaz.
Sarı urganı dolar ayağıma.
Usul usul beni kendine çeker.
Kaçışır içimden deli küheylan.

Dökmüş küfesinden gönül yükünü.
Savurdum ocağa nasib bulana.
Elim yüzüme, gözüm öze bakar.
Aynalar döner, başımda uçuşur.

Dilimde sözler düğüm düğüm olur.
Gördüm dervişi düş çadırında.
Yükledim azığı, vardım âşığa.
Elime kınayı yakar küheylan.