Baba Ocağı Şiiri - Salim Erben

Gözümde tütüyor köyümün damı,
Sazım dert ortağı siler bu gamı.
Gurbet elde çektim bunca akşamı,
Buram buram hasret son menzilim de.

Anamın tandırda pişmiş ekmeği,
Gurbette öğrendim boyun eğmeyi.
Unuttum gülmeyi zevki sevmeyi,
Sılaya varmaya son menzilim de.

Babamın hırkası asılı kalmış,
O eski odama sessizlik dolmuş.
Gençliğim gurbette sararıp solmuş,
Gözümün yaşını son menzilim de.

Kardeş kokusu var her bir köşede,
Huzur kalmamış ki fani neşede.
Bir garip sızıyım dertli sinede,
Boynumu kadere son menzilim de.

Salim der ki dünya bir fani hanmış,
Dost bildiğim canlar meğer yalanmış.
Yüreğim hasretle yanmış aldanmış,
Toprağın koynudur son menzilim de.