Âdetince, kırıl, yan gönül, sızlan gönül!
Pek azizdir, samimiyetle Tanrı 'ya itaat eden gönül.
Her ân benden diler dünya, gönül yemişlerini,
Ne olgunlaşır, olunca ışıksız gönül, sönmüş gönül?
İleri sevk et sahibini, ol tahammülde taş gibi,
Feleğin zulümlerine boyun eğmiş gönül!
Parla, parlat, yarasın, saf kalpli şâire,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta