Gönlümün Divanı Şiiri - Melik Köroğlu

- Gönlümün Divanı -
Yazıldı alnıma aşk denen ferman,
Peşinden ömrümün geçtiği kervan.
Tükendi takatim bitti bu zaman,
Gözümden yaşları silmeden gelme,
Yıllarım tükendi gitmeden gelme.

Sönmüyor içimde parlayan heves,
Alıp verdiğim sen, en sonki nefes,
Dünya sensiz bana dar gelen kafes.
Uzakta arama sinede varsın,
Sen benim ezeli, ebedi yarsın.

Aşkınla çekilen her cefa çile,
Düşer mi bu sırrım yabancı dile ?
Göz yaşım benziyor Coşkun bir sele
Akıyor durmadan, durmuyor yaşım,
Dumanlı dağlara benziyor başım.

Böyle yaratılmış alemde fıtrat,
Seninle can bulur ruh ile sıhhat,
Aşkınla yeşerir bütün tabiat.
Çiçekler filizler adını anar,
Seni görmeyince bir yürek yanar.

Önünde kuruldu ulu bir divan,
Senden başkasını istemez zaman,
Gönül sarayında bir sensin kalan.
Unutum cihanı, geçtim serimden,
Vurulmuşum sana ta en derinden.

Kaderin eliyle yazılmış yazı ,
Sineye çekmişim sitemi, nazı.
İnletir durur bu dertli avazı,
Gözümün gördüğü en güzel rüya,
Seninle anlamlı şu yalan Dünya.

Melik Köroğlu'yum, dertli söylerim,
Aşkın ateşinde mumdan beterim.
Gözümün yaşında biter kederim,
Yazılsin ismim, duyulsun sesim,
Seninle son bulsun en son nefesim.
-- Şair ve yazar Melik Köroğlu (Salihi)