Gölgeler Şiiri - Yakup Ömer Sarıca

Gölgeler,
ah gölgeler...
İsli, kirden, geceden.
Yok sayın artık, n’olur;
devamsız yazın
sentetik düşlerinizden...
Hey, omzuma dokunan, sen...
Altı parmaklı
şu ucubenin,
evet, şu silikon gibi
yapış yapış fahişenin
altında inim inim
seni bekleyen gölge...
Bu omuz benim mi,
bilsen...
Işığın düzüştüğü,
ezelden mağlup
şu gölgelerin...
Deli diyorlar, duydum.
Size kalsın bu oyun.
Artık ben yokum.