Bir eylül sabahı hep
ölmeyi düşlemişimdir.
Asfar gecelerde
sararmış olmayı.
Baş yastıkta,
dostlardan birkaçı...
Kâfurî bir benizle
bir dehşet denizinden—
Ne çok severim seni, anne.
Ağlar mı insan hiç
kendi ölümüne?
Bir varmış,
bir yokmuş.
Ümitle...
Yakup Ömer Sarıca
Kayıt Tarihi : 26.09.2026 00:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!