Sensindir rengi gökkuşağının son çizgisinin
Ateş
Bir mavi sınırda durur
Bakışlar yeşil ve mahsundur
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




'Sensindir rengi gökkuşağının son çizgisinin' Güzel bir dize ama hem dile takılıyor; kakafoni oluşturuyor, hem de anlamsal akışımın yollarını tıkıyor. Halbuki bu dize iki dizeye ayrılabilse sorunlar çözülecek gibi. Yine noktalamasız şiirin, tuzağa düşürüyor bazan:'Yeşil /Yüreğimin kanatlarıdır /Uçurur / Bir bilinmeze '
Ama güzel buluşların şiirini kanatlandırıyor.
fena olmamış, çok güçlü betimler var,çarlayan sabır bölümü muhteşem mesela,ama aklına o kadar iyisi gelmediği yerlerde doldurmuşsun yine. e sen de haklısın, şair dediğin romantik olur hassas olur, yeterince güçlü değil diye bazı cümleleri yazmamaya gönlün elvermemiş belli ki.. neyse, cidden fena değil..
Ne güzel bir anlatım ..Elinize sağlık .
Biz de nacizane fırçanızdaki ki bir kaç garip rengiz .Selamlar
Siyah ...sevgili usta...siyah...renklerin en asili...ve her rengi en güzel gösteren...bence alaim-i sema nın tam ortasına siyah bir fiyonk...yakışır !
Şiirinizi de gökkuşağının renklerine boyamışsınız...Tebrikler........Sevgiyle kalın.
O gökkuşağındaki eflatunun yanına maviyi çizen bendim dün sabah :))
Ankara'dan da sen koyuver yeşilleri,gönlümüze de bahar gelsin:))
Selam yüreğinize...Kutlarım Hocam...
Mükemmel!..Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta