GİTTİN, GÖNLÜM
Adımı söylerken titrerdi sesin,
Araya girerdi bazen nefesin.
Yanımda durmaktı bütün hevesin;
Gittin, gönlüm, daha elin değmeden.
Sesini beklerdim, uzardı gece.
Bir “gel” diyemedim, ne zor bir hece.
Yüz yüze susmaksa hâlâ bilmece;
Gittin, gönlüm, daha elin değmeden.
Bir güne sığardı o beklenen yaz,
Sesini duyunca dinerdi ayaz.
Bir akşam baş başa otursak biraz…
Gittin, gönlüm, daha elin değmeden.
Bir sabah karşımda durursun sandım,
“Gelirim” sözüne öyle inandım.
Bir güne ömrümü verip aldandım;
Gittin, gönlüm, daha elin değmeden.
Senden gelmeyince beklenen haber,
Yine ertelendi o uzun sefer.
Adını söylemek artık bir keder;
Gittin, gönlüm, daha elin değmeden.
Sözünü duymadan vedanı aldım,
Sen sustun, sesinin ucunda kaldım.
Bir sözü uzattım, vaktinden çaldım;
Gittin, gönlüm, daha elin değmeden.
Düşümde saçların artık beyazdı,
Önümüzde kalan ömür çok azdı.
Camlarda kar vardı, sabah ayazdı;
Gittin, gönlüm, daha elin değmeden.
Beklenen o sabah hiç ağarmadı,
Hiçbir yol sonunda sana varmadı.
Kollarım boynunu bir kez sarmadı;
Gittin, gönlüm, daha elin değmeden.
HAKAN DURHAN 19/10/2026
Hakan DurhanKayıt Tarihi : 20.10.2026 00:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Birbirlerinin sesine alışmışlardı. Birinin yorgunluğunu öteki, adını söyleyişinden anlardı. İlk buluşmalarını düşünürken bazen ne konuşacaklarını unutur, yalnızca yan yana oturmanın bile yeteceğine inanırlardı. Daha elleri birbirine değmeden, birlikte yaşlanacakları günlerden söz etmişlerdi. Beklenen buluşma hep ertelendi. Son konuşmada ayrılık, söylenen sözlerden önce hissedildi. Biri sustuğunda öteki, sesini biraz daha duyabilmek için konuşmayı uzattı. Söyleyecek önemli bir şeyi kalmamıştı; konuşma biterse bekleyişinin de biteceğini biliyordu. “Gittin, Gönlüm”, hiç kavuşamamış bu iki sevgilinin vedasını anlatır. Geride kalan, birlikte geçirdikleri bir günü hatırlayıp avunamıyordu. Aklına hep yaşayacaklarını sandığı günler geliyordu. Birlikte yürüyecekleri yolları, ilk sarılışlarını, yıllar sonra ağaracak saçlarını düşünüyordu. Bir gün yanına geleceğine inandığı insan gitmişti; ona ayırdığı ömürle ne yapacağını henüz bilmiyordu.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!