Ürküttü yokluğun beni
Dağ başında anasız kalmış kuzu gibi.
Sen yoksun yanımda,yönümde.
Bu da geçer Bi'tanem...
Bensizliğe alışabildiğin kadar alışabilirim ancak,
Sensizliğe.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta