Evimi barkımı yıktın başıma
Zehir kattın sen soframda aşıma
Cennette de olsa çıkma karşıma
Bende neyin varsa, alda öğle git.
Varlığın hep verdi acı ve zulüm
Mükâfat sensizlik hele de ölüm
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




bir damla gözyaşına boğulurken..Bir damla kadar değilsin artık yüreğimde..
Sayın Kayaturan,tebrikler,saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta