Yokluğun karanlığı ense kökünde gezdiren,
Yedi boğumlu bir akrep,
Ruhumu nokta nokta sokan…
Gidişin, aşk himayesinde ruhumu eriten,
Zehir zemberek hakikat, afyon ruhumu?
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta