Hiç yokken hesapta ansızın sen ve ben.
Seni aldılar, insafsız zamanla birlikte.
Gülüşmelerimiz vardı, ışıklı mutluluklar.
Belki de toz pembe, düşlerimizle birlikte.
Masal gibiydi karşılaşmamız, sanki bir şiir.
Kaldı şimdi elimde hesapsız, bir el aman.
İçimde kala kalmış bir cüzi son mutluluk.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta