Karaya oturttu, ettiği veda;
Gidişi kendime getirdi beni.
El sallayıp "Yâr," der demez "Elveda!"
Gidişi kendime getirdi beni.
Ayrılık rüzgârı, sokarak zora,
Düzelir olsa da kalp alabora,
"Vira Bismillâh"la yelkenler fora...
Gidişi kendime getirdi beni.
Şerif kaptanıyım gönül gemimin,
Denizinde yüzdürüp göz nemimin;
Rotası aşk limanı her demimin...
Gidişi kendime getirdi beni.
20 Ağustos 2025
İzmir
Kayıt Tarihi : 20.08.2025 21:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!