Bu Devrin İnsanları Şiiri - Şerif Mengüt ...

Alçak da değil çukur,
Bu devrin insanları.
Harama çözer uçkur,
Bu devrin insanları.

Az akıllı haklısı,
Çok gizlisi saklısı,
Etiket meraklısı,
Bu devrin insanları.

Akılsızı diz boyu,
Arkandan kazar kuyu,
Alkışlamaz doğruyu,
Bu devrin insanları.

Kalkar aşktan dem vurur,
Âşıklık taslar durur,
Türlü yalan uydurur,
Bu devrin insanları.

Erkek param var diye,
Yosma tavlar yâr diye,
Bir şey bilmez âr diye,
Bu devrin insanları.

Kız düşte yat, kat görür,
Arabalı zat görür,
Ne prens ne at görür,
Bu devrin insanları.

Kullanacak kul arar,
Yetim arar, dul arar,
Zarfı için pul arar,
Bu devrin insanları.

Başa belâ derttirler,
Nâmertten nâmerttirler,
Ferâsetsiz ferttirler,
Bu devrin insanları.

Eline geçince koz,
Boy gösterip keser poz,
Her köfteye maydanoz,
Bu devrin insanları.

İyi yok diyemem, var,
Kel kafada saç kadar,
Kem işle alâkadar,
Bu devrin insanları.

Şerif der; küle kansın,
Malıyla dünya yansın,
Utanmaz ki utansın,
Bu devrin insanları.

3 Eylül 2014
İzmir